İsrail saldırılarında bacağını ve ailesini kaybeden Elfat Cuma’nın hikayesi, Gazze’de yüzlerce ampüte kadının yaşadığı sessiz çığlığı yansıtıyor. Tıbbi bakım, protez ve psikolojik destekten yoksun bırakılan kadınlar, çok zor günler yaşıyor
İsrail 7 Ekim 2023 tarihinden bu yana Gazze Şeridi’ne saldırılarını aralıksız bir şekilde sürdürüyor. Gazze Şeridi’nin merkezinde bulunan bir kampın eteklerindeki küçük bir çadırda, 30 yaşındaki Elfat Cuma tekerlekli sandalyesinde oturmuş, gri gökyüzüne sessizlikle bakıyor. Elfat Cuma, tüm ailesini kaybettiği saldırıda sağ bacağını da kaybetti. O, şimdi hayatta ona dair ne kaldıysa geriye kalanları toplamak için mücadele ediyor.
Elfat Cuma’ın Gazze Şeridi’nin kuzeybatısındaki Saftawi semtinde bulunan evi 2024 yılının Kasım ayında İsrail füzeleri ile yerle bir edildi. Saldırıda bir anda her şeyini kaybeden Elfat Cuma sağlık görevlilerinin onu enkazdan çıkarmaya çalışmasının sesiyle uyandı. O sırada ailesinden hayatta kalan tek kişi olduğunun farkında değildi. Elfat Cuma o anları şöyle anlattı:
“Bize ne olduğunu bilmiyordum ama dayanılmaz bir acı yaşıyordum. Hemşirelerin kayıp bacağımı bandajlama sesleriyle uyandım. Artık bir ayağım olmadığına inanamıyordum. Annemin öldürüldüğünü ve bu dünyada yalnız olduğumu öğrendiğimde çığlıklarım duvarları deldi.”
‘Tek seçenek ampütasyon’
Enkazdan çıkarılmasının ardından Elfat Cuma, El- Şifa Hastanesi’ne kaldırılan Elfat Cuma şöyle konuştu:
“Acil serviste doktorlar bacağını kurtarmak için boşuna uğraştılar. Ancak yara ciddiydi, kesikler çok büyüktü ve Gazze Şeridi’ndeki boğucu abluka, sağlık ekiplerini ileri tedavi veya hassas ameliyatlar için gerekli araçlardan mahrum bırakmıştı.Tek seçenekleri ampütasyondu. Bacağımın gittiğini söylediklerinde, sadece fiziksel acı değil, aynı zamanda öz güvenimi de yitirmiştim. Gerçek bir boşluk hissettim. Engellilik korkusundan ağlamıyordum. Gazze’deki hayatın sağlıklılar için acımasız olduğunu çok iyi biliyordum, peki ya ayakta duramayan veya hareket edemeyenler için nasıl? Küçük detayları düşünüyorum. Yaralarımın temizlenmesi gerekirse beni kim taşıyacak? Hayatta kalmak için gereken asgari şartların olmadığı bir yerde nasıl hayatta kalacaktım? Tüm bu belirsizlikle mücadelede ettim.”
Ampüte edilenlerin sayısı 370’i aştı
Elfat Cuma’nın hikayesi 7 Ekim 2023 tarihinden bu yana Gazze Şeridi’nde devam eden savaş nedeniyle engelli kalan binlerce kadından biri. Avrupa-Akdeniz İnsan Hakları İzleme Örgütü’nün Haziran 2024’te yayınladığı bir rapora göre, uzuv kaybı da dahil olmak üzere kalıcı sakatlık yaşayan kadın sayısı 370’i aştı. Bazıları doğrudan bombardıman sonucu veya abluka nedeniyle uygun tedaviyi göremedikleri için bir veya daha fazla uzuvlarını kaybetti. Fiziksel acıya ek olarak, bu kadınlar ciddi bir sosyal izolasyonla karşı karşıya.
Yavaş yavaş öldüğünü düşünüyor
Elfat Cuma “Tuvalete gitmek veya başka bir çadıra ulaşmak için yardım istemekten utanıyorum. Her basit şey imkânsız hale geldi. Kimse bu tür yavaş ölümü anlamıyor” diyor alçak sesle.
İhtiyaçlar büyük, müdahaleler ise son derece sınırlı ve geçici. Ampütasyonun acısı ve psikolojik sonuçları arasında, Elfat Cuma gibi birçok kadın, başlarına gelenlerin sadece bir “savaş yarası” değil, insan haklarının ve temel onurlarının açık bir ihlali olduğunun kabul edilmesini bekliyor.
Hastaneden çıktığında kendini evsiz ve gidecek bir yeri olmayan binlerce kişinin sığındığı bir çadırda yer bulabilen Elfat Cuma yaşamını şu sözlerle anlattı:
“Çadırda mahremiyet yok. On beş kişi tek bir branda çatı altında yaşıyor. Tuvalete gitmek istediğimde karanlıkta ve korku içinde yardım istemek veya tekerlekli sandalye itmek zorunda kalıyorum. Yaraya pansuman yaptırmak için moloz dolu yollardan geçmem ve uzun mesafeler kat etmem gerekiyor. Bu hayat değil, uzun süreli bir acı.”
Aylarca süren bekleyişe karşın Elfat Cuma henüz proteze kavuşamadı. Elfat Cuma her gün kesilen bacağına bakıp “Bu ölüm değil, hala hayattayken hayatımın elimden alınması. Kendimi unutulmaya mahkûm edilmiş gibi hissediyorum” dedi.
Haber: Nagham Karajeh / NûJINHA
