Fas’taki öğretmen protestoları, etkili çözümler bulunmadan, 3 aydan fazla bir süredir kar topu gibi büyüyerek devam ediyor. Hükümetin yaklaşımları ve müzakerelerin getirdiği kararlar, protesto dalgasının diğer sosyal kesimlere yayılmasına neden oldu.
Ücretlerin artırılması, mesleki koşulların iyileştirilmesi ve hükümetin öğretmenler için önerdiği “temel sistemin” iptal edilmesi talepleri nedeniyle haftalarca okulları felç eden öğretmen protestoları devam ederken, benzer şekilde hemşireler de 16, 17 ve 18 Ocak’ta hastaneleri felç etmeye yönelik, başta ücretlerin ve mesleki tazminatların artırılması olmak üzere bir dizi talebi karşılamak amacıyla ulusal protestolar başlattı.
Fas hükümetinin, grevdekilerin maaşlarını keserek ya da haklarında tutuklama emri çıkararak öğretmenlerin ve diğer toplumsal grupların protestolarını “frenlemeye” çalıştığı bir dönemde, grevi düzenleyen bir yasa çıkarma ihtiyacı, Fas anayasasında birkaç yıl önce öngörülmüş olmasına rağmen ortaya çıktı.
“Ücretleri artırın”
Fas’taki birçok öğretmen, hükümetle eğitim sektöründeki önemli sendikalar arasında yapılan anlaşmaya rağmen protestolara devam ediyor.
Anlaşma, “yeni temel sistem”in dondurulması ve maaşların 2024 ve 2025 yıllarına bölünerek toplam 1500 dirhem (150 dolar) artırılması konusunda bir uzlaşma içeriyor.
Sendikalar bu anlaşmayı kabul ederken, profesör ve öğretim elemanlarının yer aldığı koordinasyon komiteleri anlaşmayı reddederek temel sistemin sadece dondurulmasını değil, tamamen kaldırılmasını talep etti ve üzerinde anlaşılan artışın boyutunu da reddetti.
Öğretmenlerin grev ve protestoları ülke çapında pek çok eğitim kurumunu felç etti.
Bu durum, binlerce öğrencinin geleceğini tehdit eden bir “beyaz yıl” olmaya yaklaşırken, içinde bulunduğumuz eğitim-öğretim yılının akıbeti konusunda şüphelere yol açtı.
Öfkeli öğrenci ve aileleri rahatlatmak amacıyla Eğitim Bakanlığı, mevcut eğitim-öğretim yılını kurtarmak için bir plan geliştirdi.
Boşa geçen zamanının telafi edilmesi için hazırlanan planda, zorunlu eğitim müfredatının azaltılması, ders saatlerinin kısaltılması, okul sezonunun uzatılması ve tüm öğrenciler için eşit fırsatlar sağlanması yer alıyor.
Öğrertmenlerin protestoları, diğer profesyonel ve sosyal grupların ana itici gücünü oluşturdu; hemşireler de ayaklanıp, tıpkı öğretmenlerin grevlerinin eğitim kurumlarını felç ettiği gibi, hastaneleri felç edecek bir grev ve protesto programı duyurdular.
Hemşireler ise, sendikalarla Sağlık Bakanlığı arasında bu taleplere ilişkin zımni bir anlaşma olmasına rağmen, ücretlerinin artırılmasını, hastane ve sağlık merkezlerinde işyerlerinde maruz kaldıkları mesleki tehlikelere ilişkin tazminat talep ediyor.
Ancak hemşireler taleplerinin “engellenmesinden” ve yetersiz ücret artışlarının onaylanmasından korkuyor.
