Araştırmacılar, kıtanın bitki ve yaban hayatı nüfusunun 2100 itibarıyla yüzde 65 düşüş yaşayacağını tahmin ediyor
Bir araştırmaya göre, Antarktika ekosistemlerini muhafaza etmek için tasarlanan koruma çabaları yetersiz kalıyor.
Avustralya’daki Queensland Üniversitesi’nden Jasmine Rachael Lee ve meslektaşlarına göre, kıtanın bitki ve yaban hayatı nüfusu 2100 itibarıyla tahminen yüzde 65 düşüş yaşayacak.
Araştırmacılar, yıllık 23 milyon dolarlık bir maliyetle 10 temel tehdit yönetimi stratejisinin uygulanmasının karada yaşayan kuş, memeli ve bitki gruplarının yüzde 84’üne fayda sağlayacağını söylüyor.
Lee, “Bu çalışma, iklim değişikliğinin Antarktika’daki türler için en büyük tehdit olduğunu ve onları kurtarmak için küresel azaltma çabalarına ihtiyaç duyduğumuzu gösteriyor. Bu sadece onların değil, bizim de geleceğimizi güvence altına almamızı sağlayacak” dedi.
Araştırmacılar, hangi türlerin en savunmasız olduğunu daha iyi anlamak ve en uygun maliyetli eylemleri belirlemek amacıyla Antarktika’ya yönelik tehditleri ve koruma stratejilerini saptamak için uzman değerlendirmelerini bilimsel verilerle birleştirdi.
Bilim insanları, 29 uzmandan olası yönetim stratejilerini tanımlamalarını, bunların maliyetini ve uygulanabilirliğini tahmin etmelerini ve günümüzle 2100’e kadar olan zamanda farklı türler üzerindeki muhtemel faydalarını değerlendirmelerini istedi.
İklim değişikliği Antarktika’nın biyoçeşitliliğine yönelik en ciddi tehdit olarak belirlenirken, ısınmayı sınırlandırmak için küresel politikayı etkilemek en faydalı koruma stratejisi oldu.
Mevcut yönetim stratejileri altında ve iki santigrat dereceden fazla ısınma durumunda, 2100 itibarıyla kara bitkileri ve hayvanları yüzde 65 oranında azalmış olacak.
İmparator penguenler en savunmasız tür olarak belirlenirken, onları diğer deniz kuşları ve yuvarlak toprak solucanları takip etti. Bununla birlikte, bölgesel yönetim stratejileri, gelecek 83 yıl içinde tahmini 1,92 milyar dolar maliyetle bitki ve hayvanların yüzde 74’üne kadar fayda sağlayabilir ve bu da 2019’da küresel GSYH’nin yüzde 0,004’üne eşit.
En yüksek yatırım getirisi sağladığı belirlenen bölgesel yönetim stratejileri, insan faaliyetlerinin etkilerinin asgariye indirilmesi, yeni altyapı projelerinin planlanması ve yönetiminin geliştirilmesi ve ulaşım yönetiminin iyileştirilmesiydi.
Yazarlar, Antarktika’nın iklim değişikliği ve insan faaliyetlerinin artan baskısıyla karşı karşıya kalması nedeniyle, Antarktika’nın biyoçeşitliliğini ve ekosistem hizmetlerini gelecek nesiller için korumak adına bölgesel ve küresel muhafaza çabalarının bir kombinasyonuna ihtiyaç duyulduğunu belirtiyor.
Kaynak: Independent Türkçe
