İtalya’da USB sendika konfederasyonu, savaşın işçi sınıfı ve emekçiler için ne anlama geldiğine dair bir bildiri yayımladı. 14 Mart’ta sokağa, 28 Mart’ta Ulusal İşçi Meclisi toplantısına çağırdı.
İtalya’nın mücadeleci sendikal örgütlerinden Temel İşçi Sendikası (USB), İtalyan işçilerini hem Meloni hükümetinin gerici anayasa reformuna hem de savaşa ‘Hayır’ demek için 14 Mart’ta sokağa ve 28 Mart’ta Ulusal İşçi Meclisi toplantısına çağırdı.
“Yeni bir enflasyonist dönem besleniyor”
Sendika açıklamasının tamamı şöyle; “Yakıt, enerji ve temel ihtiyaç maddelerinin fiyatlarındaki artış, ülkenin gerçek ekonomisini ve sosyal dengesini doğrudan etkileyen bir konuyu yeniden gündeme getiriyor. Uluslararası gerilimler, enerji piyasalarının istikrarsızlığı ve hammadde maliyetlerindeki artış, üretim sistemini ve işçilerin satın alma gücünü ciddi şekilde etkileyebilecek yeni bir enflasyonist dönemi besliyor.
İtalya gibi bir sanayi ülkesi için bunun çok somut bir anlamı var: Üretim maliyetlerinde artış, sanayi zincirleri üzerinde baskı, lojistik ve ulaşımda fiyat artışları, temel ihtiyaç maddelerinde yeni artışlar.
Tüm bunlar, üretim sistemi zaten endüstriyel krizler, yeniden yapılandırmalar ve stratejik sektörlerin tamamını etkileyen tasfiye süreçlerinden geçerken yaşanıyor. Çelikten elektroniğe, otomotivden lojistiğe kadar birçok açık anlaşmazlık, endüstriyel sistemin ne kadar kırılgan olduğunu gösteriyor. Bu bağlamda, enerji maliyetlerinde yeni bir yapısal artış, bir kez daha işgücüne yansıyarak ücretleri ve istihdamı baskı altında bırakma riski taşıyor.”
“Üretimde savaş amaçlı dönüşüm giderek artıyor”
“Bu senaryo karşısında hükümet, jeopolitik seçimlerin ve askeri tırmanışın İtalyan ekonomisi üzerinde yaratacağı etkiler hakkında ciddi bir şekilde düşünmelidir. Bunun yerine, Trump’ı alkışlamak ve uluslararası çatışma mantığını takip etmekle meşgul olan; sanayi, istihdam ve ücretleri somut bir şekilde savunmaktan çok uzak bir hükümetle karşı karşıyayız.
Buna bir başka endişe verici unsur daha ekleniyor: Avrupa endüstrisinin zorluklarına çözüm olarak endüstriyel dönüşümü askeriyeye yöneltme çabası giderek daha açık hale geliyor. Bu, şiddetle reddettiğimiz bir şantajdır.
Savaş amaçlı dönüşüm ahlaka aykırı, endüstriyel açıdan kırılgan ve istikrarlı ve yaygın istihdamı garanti edemeyen bir tercihtir. Avrupa Birliği ve NATO tarafından teşvik edilen yeniden silahlanma politikaları, ülkenin gerçek ihtiyaçlarından uzaktır.”
İtalya’nın altyapı, kamu hizmetleri, endüstriyel dönüşüm, inovasyon ve işgücü korumasına yatırım yapmaya ihtiyacı vardır. Ekonomik büyümeyi, teknolojik gelişmeyi ve kaliteli istihdamı garanti edebilecek sektörler bunlardır. Böyle bir dönemde, basit bir gerçek daha da belirgin hale gelmektedir: işçi sınıfı olmadan bu ülke ayakta kalamaz.”
“Savaşın bedelini işçiler ödüyor, ana yol barıştır”
“Sanayi, lojistik ve büyük üretim zincirleri, her gün binlerce işçinin ekonomiyi ayakta tutan gerçek zenginliği üretmesi sayesinde var olmaktadır. Bu nedenle işçi emeği, ülkenin siyasi tartışmalarının ve ekonomik kararlarının merkezine güçlü bir şekilde geri dönmelidir.
28 Mart’ta, USB tarafından düzenlenen Ulusal İşçi Meclisi ile bu merkezi önemi vurgulamak ve çalışanları ülkenin sanayi, kalkınma ve sosyal geleceği ile ilgili kararların merkezine geri koyabilecek bir tartışma ve inisiyatif alanı açmak istiyoruz.
Ana yol barış olmaya devam ediyor. Savaşın bedelini bu ülkenin işçileri, kadın işçileri ve en kırılgan kesimler ödüyor. Savaşa son, silahları indirin, maaşları hemen artırın. 28 Mart’ta, Roma’daki Nuovo Cinema Aquila’da, baharda harekete geçmek için Ulusal İşçi Meclisi toplanacak.”
Kaynak: Evrensel
