Mezopotamya Özgürlük Partisi (MÖP), 19 Mayıs dolayısıyla yayımladığı basın açıklamasında Rum/Pontus halkına yönelik gerçekleştirilen soykırımı bir kez daha kınadı. Açıklamada, 1919 yılında Samsun’a çıkan Mustafa Kemal’in Pontus halkına karşı yürüttüğü katliamların 1915’te başlayan Hristiyan uluslara yönelik soykırımın devamı olduğu ifade edildi.
MÖP, 19 Mayıs’ın bir bayram değil, Rum/Pontus halkının kitlesel kıyımlarla yok edilmeye başlandığı kara bir gün olduğunu vurguladı. Açıklamada, “350.000 Pontuslu, 1919’dan itibaren sistemli bir şekilde yok edildi. Bu, 1915’te Ermeni, Asuri/Süryani/Keldani ve diğer Hristiyan halklara yönelik başlatılan soykırım zincirinin önemli bir halkasıdır” denildi.
MÖP ayrıca, Cumhuriyetin kuruluş temellerinde bu soykırımcı zihniyetin izlerinin bulunduğuna dikkat çekti. Açıklamada, “Cumhuriyet’in temeli, yok edilen kadim halkların üzerine inşa edildi. Bu gerçeklerle yüzleşmeden barış süreci sağlanamaz” ifadelerine yer verildi.
Basın açıklamasında, 1915-1919 yılları arasında yaklaşık 4 milyon Hristiyan ve Yahudi yurttaşın katledildiği iddia edilirken, bu trajedinin unutturulmak için 23 Nisan ve 19 Mayıs gibi bayramlarla psikolojik bir manipülasyon yürütüldüğü savunuldu.
MÖP, ayrıca bu süreçte sesini yükselten tüm halkların demokrat, sosyalist ve devrimcilerini saygı ve minnetle andı. “Seyit Rıza’dan 68 kuşağına, bugüne kadar direnen tüm onurlu halk güçlerinin mücadelesi, soykırımcı zihniyete karşı insanlık onurunu temsil etmektedir” denildi.
Açıklamanın sonunda, halkların barış ve eşitlik temelinde bir arada yaşamasının ancak demokratik sosyalizm anlayışıyla mümkün olabileceği vurgulanarak, soykırıma uğramış Asuri/Süryani/Keldani, Ermeni, Rum/Pontus halklarının kadim topraklarına dönüş hakkının tanınması gerektiği belirtildi.
Açıklamanın tam metni şöyle:
MÖP, Rum/Pontus Halkına Uygulanan Soykırımı Kınıyor ve Lanetliyor!
Soykırımda yaşamını yitiren insanları saygı, hürmet ve minnetle anıyoruz.
19 Mayıs, bir bayram değil; 1919 yılında İngiliz ajanı ve işbirlikçisi Mustafa Kemal’in, İngilizlerin izniyle Pontus ülkesinin Samsun şehrine çıkmasının ve ardından Rum halkına uygulanan soykırımın tarihidir. Bu süreçte 350.000 insan yok edilmiştir. 1915’te Hristiyan halklara yönelik başlayan soykırımın sondan bir önceki halkası bu olaydı. Son halka ise, 1924 yılında Hakkâri’de soykırıma uğrayan Asuri halkıdır. Kadim bir ulus, kendi vatanında soykırımla yok edilmiştir.
Bu kara günün hafızalardan silinmesini sağlamak için onu “bayram” ilan etmek; tıpkı 23 Nisan’ın çocuk bayramı olarak kutlanması gibi, 24 Nisan’da Asuri/Süryani/Keldani, Ermeni, Rum/Pontus ve Yahudi halklarına yönelik başlatılan soykırımı unutturacak bir psikolojik harekettir. Bu utanç verici siyasal manevra, Türk soykırımcı devletin eseridir.
İnsanlık tarihine büyük katkılar sunmuş Rum/Pontus halkını yok etmek, Türk devletinin insanlık değerlerinden ne kadar uzak ve ahlaki anlamda ne derece yoksun olduğunu göstermektedir. Bu zihniyete destek veren ya da sessiz kalanlar da bu suça ortaktır. Hem imha edip hem de bunu “Kurtuluş Savaşı” olarak sunmak; kime karşı bir kurtuluş savaşı? Yedi düvele mi? Bu kadar büyük bir yalan, bu denli organize bir propaganda sistemi başka hiçbir yerde görülmemiştir.
O dönemde Türkiye’de bulunan tüm yabancı devletlerin temsilcileri hayatta kalırken, üç Hristiyan halk ve Yahudilerden toplamda 4 milyon insan 1915-1919 yılları arasında yok edilmiştir. DEM Parti milletvekillerinin de TBMM’de sorduğu gibi: “Nerede bu halklar?” Biz de soruyoruz: 80 milyonluk Türkiye’de Sünni İslam inancına bağlı halklar dışında kimler kaldı?
Türk devlet sistemi, Sünni merkezli bir soykırım zihniyeti üzerine inşa edilmiştir. Cumhuriyetin ardından bu zihniyeti değiştirmeye çalışan girişimler –1919 Haverka Konfederasyonu Lideri Ali Batte İsyanı, Zîlan, Şeyh Sait, Seyit Rıza/Dersim isyanları; 68 kuşağı önderleri; ardından gelen askeri darbelerde katledilen devrimciler ve sosyalistler; son 50 yılda PKK şahsında Kürt halkına karşı yürütülen savaş– hep bu zihniyetin sürdürülmesinden ibarettir.
Kendi halkını kandırmak, psikolojik savaşla oyalamak bir yönetimin karakteri olmamalıdır. Kendi halkına değer veren bir yönetim, elbette diğer halklara da saygı duyar. 1915’te başlayan ve 1919’da sonlandırılan bu soykırımlar yalnızca Hristiyan halkları değil, Türkiye’nin ortak yaşam ve demokrasi potansiyelini de yok etti. Bugün Türkiye’nin onurlu bir yerde olamamasının temelinde bu tarihsel gerçekler vardır.
Eğer Türkiye geçmişte yaşananlarla yüzleşip bağrında yaşayan halklarla barış içinde bir yaşamı tercih etseydi, bugün dünya siyasetinde onurlu bir rolü olurdu. Düşünün: Bugün Türkiye’de en az 30 milyon Hristiyan kökenli yurttaş yaşıyor olabilirdi. Bu, ülke için her açıdan büyük bir zenginlik olurdu. Ama soykırımcı zihniyet, tercihini Türk-ırkçı ideolojiden yana kullandı. Kürt halkı ise ağırlıklı olarak Sünni İslam’a mensup olduğu için, egemen güçlerin yedek gücü olarak görülmeye devam edildi. Kendi deyimleriyle “1100’lerden beri Sünni inanç birliği temelinde kardeşlik içindeyiz” deniyor. Ancak zalimin yanında kardeşçe durmak, kardeşlik değildir.
Nitekim 1915 Seyfo ve benzeri dönemlerde bu sözde kardeşlik, diğer halkların imhasına yol açtı. İnsanlık tarihi boyunca onurlu duruşlar her zaman saygı görmüştür. Kendi çıkarı uğruna birlikte yaşadığı komşularını düşmanlaştırmak kimsenin kaderi olmamalıdır. (Bazı kesimler hariç) bu gerçekliği dile getiriyoruz.
Bu vesileyle, Mayıs ayında şehit düşen tüm halkların demokrat, devrimci ve sosyalistlerini saygı ve minnetle anıyoruz. Başlayan yeni barış sürecinde hatırlatıyoruz ki, Türk devletinin soykırımları 1923’ten sonra sona ermedi. Cumhuriyetin hangi temeller üzerine kurulduğu açıkça dile getirilmelidir. Bu, demokrasiyi savunan herkesin görevidir.
Ancak bu şekilde gerçek, ahlaklı ve onurlu bir barış süreci mümkün olabilir. 1915 Seyfo Soykırımı’ndan bugüne dek yaşananların tümü sorgulanıp çözülmeden, samimi bir demokratik süreç gelişemez. Sahte bayramlarla kadim halkların yok edilişi örtbas edilemez.
Türk devletinin bu sürece samimiyetle yaklaşmasını umuyoruz. Tüm halklar ve sorunlar için…
Toplumsal Demokrasi zihniyeti ve Demokratik Sosyalizm, halkların birlikte yaşayabileceği yegâne çözüm yoludur. Demokrasi herkes içindir! Demokrasi, yürekten ve hakikate dayanmalıdır.
Umarız ki, bu yeni süreçte soykırıma uğramış Hristiyan halklar Batı Ermenistan’a, Pontus’a, Ege’ye, Kilikya’ya ve Mezopotamya’ya geri dönebilir.
Mezopotamya Özgürlük Partisi (MÖP)
