Electrolux’un İtalya’daki yeniden yapılandırma planına karşı işçiler 15 Eylül’de sekiz saatlik greve çıktı. Şirket, Cerreto d’Esi fabrikasını kapatma kararını ve ülke genelindeki 1.450 kişilik istihdam azaltımını büyük ölçüde korurken, sendikalar ayrıca montaj bantlarının hızının saatte 140 parçaya kadar çıkarılmasına ve tek vardiya düzenine geçilmesine karşı çıkıyor. Fim, Fiom ve Uilm, mücadelenin işten çıkarmalar ve fabrika kapatma planı geri çekilene kadar süreceğini açıkladı. Fim Cisl
Electrolux işçileri için mesele artık yalnız bir “yeniden yapılanma” değil. Şirketin planı, binlerce kişinin iş güvencesini ortadan kaldırırken üretimde kalan işçiler için daha yüksek tempo ve daha ağır çalışma koşulları dayatıyor.
Şirket, eylül ayı başında İtalya İşletmeler ve Made in Italy Bakanlığı’nda yapılan iki günlük görüşmelerin ardından planının ana hatlarını korudu. Sendikaların aktardığına göre Electrolux, Cerreto d’Esi fabrikasının kapatılmasını ve İtalya genelinde 1.450 kişilik iş gücü azaltımını sürdürmek istiyor. Buna ek olarak süresi dolacak 135 geçici sözleşmenin yenilenmemesi ve daha önce sona eren 91 sözleşmenin de geri dönmemesi gündemde. Fim Cisl
Şirketin kalıcı çalışan sayısı da nisan ile ağustos arasında 4.279’dan 4.200’e düştü. Yani istihdam kaybı, planın tamamen uygulanmasını beklemeden başlamış durumda. Fim Cisl
Cerreto d’Esi kapanmanın sembolü haline geldi
Planın en sert ayağı Marche bölgesindeki Cerreto d’Esi fabrikası.
Yaklaşık 170 kişinin çalıştığı fabrikanın tamamen kapatılması planlanıyor. Fabrika, 2025’te 77 binden fazla yüksek segment davlumbaz üretmiş ve belirlenen üretim hedeflerini tutturmuştu. Buna rağmen şirket tesisi kapatma kararı aldı. Senato
Bu nedenle 15 Eylül’deki ulusal gösterinin merkezi Cerreto d’Esi olarak belirlendi.
Fim, Fiom ve Uilm’in çağrısıyla İtalya’daki tüm Electrolux tesislerinde sekiz saatlik grev ilan edildi. Solaro, Porcia, Susegana ve Forlì başta olmak üzere diğer fabrikalardan yüzlerce işçinin otobüslerle Cerreto’ya gitmesi planlandı. Sendikaların bir gün önceki açıklamasına göre yalnız diğer tesislerden 300’ün üzerinde işçinin katılımı bekleniyordu. ANSA.it
Sendikaların mesajı açık:
Cerreto yalnız bırakılmayacak.
Daha az işçi, daha hızlı bant
Electrolux planının sınıfsal çelişkisi yalnız işten çıkarmalarda değil, işyerinde kalanlara dayatılan çalışma düzeninde de ortaya çıkıyor.
Fim, Fiom ve Uilm’e göre şirket, mevcut iş organizasyonu anlaşmalarını aşmak istiyor. Bu anlaşmalar fabrikalara göre montaj hatlarının azami hızını sınırlandırıyor.
Şirketin yeni planında ise montaj hatlarının bazı noktalarda saatte 140 parçaya kadar çıkarılması ve üretimin giderek tek vardiyaya sıkıştırılması öngörülüyor. Fim Cisl
Susegana fabrikasında planın somut sonucu daha da görünür: 420 pozisyonun kaldırılması gündemde. Rai’nin aktardığı verilere göre bunların 240’ı üretim işçisi, 180’i ise beyaz yakalı çalışanlardan oluşuyor. Aynı fabrikada üretim temposunun saatte 94 parçadan 140 parçaya çıkarılması tartışılıyor. RaiNews
Denklem basit:
daha az işçi, daha yüksek üretim temposu.
Şirket bunu “rekabet gücü” ve “yeniden yapılanma” diliyle anlatıyor. İşçiler açısından ise karşılığı daha az istihdam, daha fazla iş yükü ve daha güvencesiz bir gelecek.
1.450 işten çıkarma bütün fabrikaları vuruyor
Cerreto’nun tamamen kapatılması planın en görünür parçası olsa da saldırı tek bir fabrikayla sınırlı değil.
İşten çıkarma planı Porcia, Susegana, Forlì ve Solaro tesislerini de kapsıyor.
Forlì’de 297 kişilik istihdam azaltımı planlanıyor; bunların 214’ü üretim işçisi, 83’ü ise idari personel. Teleromagna
Susegana’da ise 420 pozisyon tehlikede. Ülke genelinde toplam sayı 1.450’ye ulaşıyor. RaiNews
Sendikalar, mevcut planın fabrikalar arasında işçileri birbirine karşı yarıştırmasına izin vermemeye çalışıyor. Bu nedenle Cerreto’daki kapatmaya karşı mücadeleyi yalnız Marche’deki işçilerin meselesi değil, Electrolux’un bütün İtalya işçilerinin ortak mücadelesi olarak kuruyorlar.
Bakanlıktaki görüşmeler sonuç vermedi
3 ve 4 Eylül’de Roma’da yapılan görüşmelerde sendikalar şirketten işten çıkarmaları ve Cerreto’nun kapatılmasını geri çekmesini istedi.
Ancak Fim, Fiom ve Uilm’e göre Electrolux yalnız sınırlı değişiklikler önerdi; planın ana yapısını korudu.
Bunun üzerine sendikalar teknik görüşmelerin artık sonuç üretmediğini açıkladı ve doğrudan hükümet ile ilgili bölgelerin katılacağı yeni bir siyasi masa kurulmasını talep etti. RaiNews
Sendikalar, hükümetten yalnız “dayanışma” açıklaması değil, şirketin planını değiştirecek somut müdahale istiyor.
İşçiler fabrikadan sokağa çıktı
Mobilizasyon yalnız 15 Eylül greviyle başlamadı.
Susegana’da işçiler 10 Eylül’de iki saatlik greve çıkarak fabrikadan yürüyüşle ayrıldı ve Pontebbana devlet yolunda bildiri dağıttı. Eylemin amacı, Electrolux planının sonuçlarını fabrika duvarlarının dışına taşımaktı. RaiNews
İşçiler burada da aynı tabloya dikkat çekti: ürünlerin ve istihdamın azaltılması, ancak kalan işçilerin daha yüksek tempoda çalıştırılması.
15 Eylül’deki sekiz saatlik ulusal grev ise bu yerel eylemlerin ortak bir hatta birleştiği nokta oldu.
“Cerreto’yu savunmak bütün işi savunmaktır”
Fim, Fiom ve Uilm, Cerreto d’Esi’deki mücadelenin yalnız bir fabrikanın kurtarılması olmadığını vurguluyor.
Sendikalar, fabrikanın kapanmasının yerel ekonomi üzerinde de ağır sonuçlar doğuracağını; üretimin ortadan kaldırılmasıyla birlikte bütün bölgenin istihdam ve sanayi kapasitesinin zayıflayacağını belirtiyor.
Bu nedenle talepleri yalnız kıdem tazminatı veya işten çıkarma koşullarının iyileştirilmesi değil.
İşçiler:
- Cerreto d’Esi fabrikasının açık kalmasını,
- 1.450 kişilik işten çıkarma planının geri çekilmesini,
- üretimin İtalya’da korunmasını,
- montaj hatlarındaki çalışma hızının tek taraflı artırılmamasını,
- güvencesiz sözleşmelerin ortadan kaldırılması yerine istihdamın korunmasını,
- gerçek bir yatırım ve üretim planı hazırlanmasını
istiyor.
Sendikalar, şirket işten çıkarmaları ve fabrika kapatma planını geri çekene kadar mobilizasyonun devam edeceğini açıkladı. Fim Cisl
Electrolux yönetimi “yeniden yapılanma” diyor.
İşçilerin önündeki tablo ise çok daha somut:
1.450 daha az iş,
kapanacak bir fabrika,
yenilenmeyecek yüzlerce sözleşme,
ve kalan işçilere daha hızlı bant.
Cerreto d’Esi’deki mücadele tam da bu nedenle yalnız Electrolux’un geleceğiyle ilgili değil; Avrupa sanayisinde şirketlerin rekabet ve kârlılık baskısının bedelini kimin ödeyeceği sorusuyla ilgili.
