Resmi verilere göre dünya üzerinde 120 milyonu aşkın insan yurtsuz mültecilere dönüşmüş durumda. Türkiye en çok etkilenen ülkelerden biri.
Uluslararası emperyalist sistemin kışkırttığı savaşlar, bölgesel çatışmalar, küresel eşitsizlik ve sömürü, iklim sorunları, kıtlık… Resmi verilere göre dünya üzerinde 120 milyonu aşkın insan bu sorunlar nedeniyle yurtsuz mültecilere dönüşmüş durumda. Türkiye en çok etkilenen ülkelerden biri.
Birleşmiş Milletler raporları dünya üzerindeki her 69 kişiden birinin mülteci konumuna sürüklendiğini gösteriyor. Avrupa seçimleriyle bir kez daha gündeme gelen mülteci düşmanlığı yükseliyor. Bu yükseliş, yeni mülteciler yaratan savaş politikalarına ve emeğe yönelik saldırılara kaldıraç oluyor. Savaşlar yayılırken ücretler ve çalışma koşulları kötüleşiyor.
Mülteci sorununu dış iç siyaset için bir maymuncuk gibi kullanan iktidarın sorumsuz uygulamaları sürüyor. Kayıt dışı göçle mücadele yok, ülkeyi bir ‘ön karakol’ haline getirerek Avrupa’dan fon ve taviz alıyor, ucuz emek sömürüsü için yasal düzenlemeler yapıyor. Kimlik temelli mülteci karşıtı ‘muhalefet’ ise emperyalist planlara ve göçmen emeği sömürüsüne sessiz.
Türkiye’nin de taraf olduğu savaş ve çatışmalardan kaçarak ülkemize gelen, resmi rakamlarla 5 milyona yakın mülteci var. Fahiş kiralardan düşük ücrete kadar her konuda sorumlu gösteriliyorlar. Asgari ücretin altında, günde 16 saate varan sürelerde çalıştırılıyorlar. Çocuk işçi cinayetleri ve yakarak öldürmeye varan patron şiddetiyle gündemdeler.
Oysa 12. kalkınma planı açıkça şöyle diyor: “İş gücü piyasasının farklı vasıflarda ihtiyaçlarını karşılamak üzere göç ve istihdam politikalarının uyumlaştırılması sağlanacaktır.” Türkiyeli ve mülteci işçilerin bu sarmaldan kurtulmalarını sağlayan örnekler, Adana ve İzmir saya işçileri, Antep Şireci işçileri gibi, patronlara karşı birlik olduklarında yaşandı.
Kaynak: Evrensel
